Divan Šemsa Gazel 1437 Bejt 4 ← prethodno · sljedeće →

Divan Šemsa · غزل شمارهٔ ۱۴۳۷

  1. نه جاسوسم نه ناموسم من از اسرار قدوسم رها کن چونک سرمستم که تا لافی بپرانم

G1437:4

Tvoj jezik

Još nema značenja na vašem jeziku — pravi se za cijeli gazel odjednom:

Tumačenje ovog bejta

Još nije napisano — podrobno čitanje ovog bejta u sklopu gazela:

Cijeli gazel ↗

  1. 1 چو رعد و برق می خندد ثنا و حمد می خوانم·چو چرخ صاف پرنورم به گرد ماه گردانم
  2. 2 زبانم عقده‌ای دارد چو موسی من ز فرعونان·ز رشک آنک فرعونی خبر یابد ز برهانم
  3. 3 فروبندید دستم را چو دریابید هستم را·به لشکرگاه فرعونی که من جاسوس سلطانم
  4. 4 نه جاسوسم نه ناموسم من از اسرار قدوسم·رها کن چونک سرمستم که تا لافی بپرانم
  5. 5 ز باده باد می خیزد که باده باد انگیزد·خصوصا این چنین باده که من از وی پریشانم
  6. 6 همه زهاد عالم را اگر بویی رسد زین می·چه ویرانی پدید آید چه گویم من نمی‌دانم
  7. 7 چه جای می که گر بویی از آن انفاس سرمستان·رسد در سنگ و در مرمر بلافد کآب حیوانم
  8. 8 وجود من عزبخانه‌ست و آن مستان در او جمعند·دلم حیران کز ایشانم عجب یا خود من ایشانم
  9. 9 اگر من جنس ایشانم وگر من غیر ایشانم·نمی‌دانم همین دانم که من در روح و ریحانم

ganjoor: sh1437 · public domain