Divan Šemsa Gazel 3066 Bejt 7 ← prethodno · sljedeće →

Divan Šemsa · غزل شمارهٔ ۳۰۶۶

  1. سجود کردم و مستغفرانه نالیدم بدید اشک مرا در فغان و پردردی

G3066:7

Tvoj jezik

Još nema značenja na vašem jeziku — pravi se za cijeli gazel odjednom:

Tumačenje ovog bejta

Još nije napisano — podrobno čitanje ovog bejta u sklopu gazela:

Cijeli gazel ↗

  1. 1 رسید ترکم با چهره‌های گل وردی·بگفتمش چه شد آن عهد گفت اول وردی
  2. 2 بگفتمش که یکی نامه‌ای به دست صبا·بدادمی عجب آورد گفت گستردی
  3. 3 بگفتمش که چرا بی‌گه آمدی ای دوست·بگفت سیرو یدی یلده یلدشم اردی
  4. 4 بگفتمش ز رخ توست شهر جان روشن·ز آفتاب درآموختی جوامردی
  5. 5 بگفت طرح نهد رخ رخم دو صد خور را·تو چون مرا تبع او کنی زهی سردی
  6. 6 بقای من چو بدید و زوال خود خورشید·گرفت در طلبم عادت جهان گردی
  7. 7 سجود کردم و مستغفرانه نالیدم·بدید اشک مرا در فغان و پردردی
  8. 8 بگفت نی که به قاصد مخالفی گفتی·به عشق گفت من و گفتنم درآوردی
  9. 9 بگفتمش گل بی‌خار و صبح بی‌شامی·که بندگان را با شیر و شهد پروردی
  10. 10 ز لطف‌های توست آنک سرخ می‌گویند·به عرف حیله زر را بدان همه زردی
  11. 11 بگفت باش کم آزار و دم مزن خامش·که زرد گفتی زر را به فن و آزردی

ganjoor: sh3066 · public domain