Divan Šemsa› Gazel 572› Bejt 2 ← prethodno · sljedeće →

Divan Šemsa · غزل شمارهٔ ۵۷۲

  1. تو از نقصان و از بیشی، نگویی چند اندیشی؟ درآ در دین بی‌خویشی که بس بی‌خویش خویشانند

G572:2

Tvoj jezik

Još nema značenja na vašem jeziku — pravi se za cijeli gazel odjednom:

Tumačenje ovog bejta

Još nije napisano — podrobno čitanje ovog bejta u sklopu gazela:

Cijeli gazel ↗

  1. 1 ورای پردهٔ جانت، دلا خلقان پنهانند·ز زخم تیغ فردیت، همه جانند و بی‌جانند
  2. 2 تو از نقصان و از بیشی، نگویی چند اندیشی؟·درآ در دین بی‌خویشی که بس بی‌خویش خویشانند
  3. 3 چه دریاها که می‌نوشند، چو دریاها همی جوشند·اگر چه خود که خاموشند، دانایَند و می‌دانند
  4. 4 در آن دریای پر مرجان، یکی قومند همچون جان·ورای گنبد گردان، بُراقِ جان همی رانند
  5. 5 ایا درویش باتمکین! سبک‌دل گرد، زوتر هین·میان بزمِ مردان شین، که ایشان جمله رندانند
  6. 6 ملوکانند درویشان، ز مستی جمله بی‌خویشان·اگر چه خاکیند ایشان ولیکن شاه و سلطانند
  7. 7 ز گنج عشق زر ریزند، غلام شمس تبریزند·و کان لعل و یاقوتند و در کان جان ارکانند

ganjoor: sh572 · public domain