Divan Šemsa› Gazel 932› Bejt 3 ← prethodno · sljedeće →

Divan Šemsa · غزل شمارهٔ ۹۳۲

  1. همی‌رسد به گریبان آسمان دستش که او چو سایه ز ماه تو مقتدا دارد

G932:3

Tvoj jezik

Još nema značenja na vašem jeziku — pravi se za cijeli gazel odjednom:

Tumačenje ovog bejta

Još nije napisano — podrobno čitanje ovog bejta u sklopu gazela:

Cijeli gazel ↗

  1. 1 مها به دل نظری کن که دل تو را دارد·که روز و شب به مراعاتت اقتضا دارد
  2. 2 ز شادی و ز فرح در جهان نمی‌گنجد·که چون تو یار دلارام خوش لقا دارد
  3. 3 همی‌رسد به گریبان آسمان دستش·که او چو سایه ز ماه تو مقتدا دارد
  4. 4 به آفتاب تو آن را که پشت گرم شود·چرا دلیر نباشد حذر چرا دارد
  5. 5 چرا به پنجه کمرگاه کوه را نکشد·کسی که ز اطلس عشق خوشت قبا دارد
  6. 6 تو خود جفا نکنی ور کنی جفا بر دل·بکن بکن که به کردار تو رضا دارد
  7. 7 چرا نباشد راضی بدان جفای لطیف·که او طراوت آب و دم صبا دارد
  8. 8 در آتش غم تو همچو عود عطاریست·دل شریف که او داغ انبیا دارد
  9. 9 خمش خمش که سخن آفرین معنی بخش·برون گفت سخن‌های جان فزا دارد

ganjoor: sh932 · public domain