Čitaj Knjiga 5 Odjeljak 66 ← prethodno · sljedeće →

بخش ۶۶ - قصهٔ قوم یونس علیه‌السلام بیان و برهان آنست کی تضرع و زاری دافع بلای آسمانیست و حق تعالی فاعل مختارست پس تضرع و تعظیم پیش او مفید باشد و فلاسفه گویند فاعل به طبع است و بعلت نه مختار پس تضرع طبع را نگرداند

Priča o Junusovom narodu dokaz je da je poniznost i plač otklanjaju nebeske nevolje. Uzvišeni Bog je Onaj koji slobodno djeluje, pa su poniznost i poštovanje pred Njim korisni. Filozofi kažu da djeluje po prirodi i uzroku, a ne slobodnom voljom, pa poniznost ne mijenja prirodu.

  1. M5:1607 قوم یونس را چو پیدا شد بلاابر پر آتش جدا شد از سما
  2. M5:1608 برق می‌انداخت می‌سوزید سنگابر می‌غرید رخ می‌ریخت رنگ
  3. M5:1609 جملگان بر بامها بودند شبکه پدید آمد ز بالا آن کرب
  4. M5:1610 جملگان از بامها زیر آمدندسر برهنه جانب صحرا شدند
  5. M5:1611 مادران بچگان برون انداختندتا همه ناله و نفیر افراختند
  6. M5:1612 از نماز شام تا وقت سحرخاک می‌کردند بر سر آن نفر
  7. M5:1613 جملگی آوازها بگرفته شدرحم آمد بر سر آن قوم لد
  8. M5:1614 بعد نومیدی و آه ناشکفتاندک‌اندک ابر وا گشتن گرفت
  9. M5:1615 قصهٔ یونس درازست و عریضوقت خاکست و حدیث مستفیض
  10. M5:1616 چون تضرع را بر حق قدرهاستوآن بها که آنجاست زاری را کجاست
  11. M5:1617 هین امید اکنون میان را چست بندخیز ای گرینده و دایم بخند
  12. M5:1618 که برابر می‌نهد شاه مجیداشک را در فضل با خون شهید