بخش ۸۸ - حکایت در بیان توبهٔ نصوح کی چنانک شیر از پستان بیرون آید باز در پستان نرود آنک توبه نصوحی کرد هرگز از آن گناه یاد نکند به طریق رغبت بلک هر دم نفرتش افزون باشد و آن نفرت دلیل آن بود کی لذت قبول یافت آن شهوت اول بی‌لذت شد این به جای آن نشست نبرد عشق را جز عشق دیگر چرا یاری نجویی زو نکوتر وانک دلش باز بدان گناه رغبت می‌کند علامت آنست کی لذت قبول نیافته است و لذت قبول به جای آن لذت گناه ننشسته است سنیسره للیسری نشده است لذت و نیسره للعسری باقیست بر وی

Priča o iskrenom pokajanju (tevbe-i nasuh): kao što mlijeko kad izađe iz dojke više ne ulazi u dojku, tako onaj ko se iskreno pokaje nikada više ne pomisli na taj grijeh sa žudnjom, već mu se gađenje prema njemu sve više povećava. A to gađenje je dokaz da je okusio slast prihvatanja (od Boga), pa je ona prva strast postala bezukusna, a ova je zauzela njeno mjesto. "Ljubav ne pobjeđuje ništa drugo do druga ljubav, pa zašto ne tražiš bolju pomoć od Njega?" A ko god mu se srce ponovo vrati tom grijehu, to je znak da nije okusio slast prihvatanja, i slast prihvatanja nije zauzela mjesto slasti grijeha. Nije postalo "Ulahko ćemo mu uspjeh olakšati", već "Nevolju mu olakšavamo" i dalje je na njemu.