Lesen› Buch 1› Der Wesir inszeniert eine weitere List zur Irreführung des Volkes› Vers 558
M1:558 — لابه و زاری همی کردند و او / از ریاضت گشته در خلوت دوتو
M1:558
Bedeutung · به زبانِ تو — Deine Sprache · AI
پیروان وزیر با گریه و التماس از او میخواستند که خلوت خود را بشکند، اما او در seclusion خود را چنان غرق در ریاضت و عبادت نشان میداد که قامتش خمیده به نظر میرسید.
این بیت، اوج فریبکاری وزیر و سادگی مریدان را به تصویر میکشد. وزیر که برای تحکیم جایگاه دروغین خود به خلوت رفته، اکنون با تظاهر به ریاضت شدید، خود را در نظر مردم عارفتر و مقربتر جلوه میدهد. تصویر «دوتو شدن» یا خمیدگی قامت، کنایهای است از تحمل رنجهای معنوی بسیار سنگین که جسم را فرسوده است. این صحنهسازی، حس ترحم و نیاز مریدان را برمیانگیزد و آنها را برای پذیرش خواستههای بعدی او آمادهتر میکند.
مولانا در اینجا تضاد بین ظاهر و باطن را به نمایش میگذارد: از یک سو، «لابه و زاری» صادقانهٔ مردمی که در جستجوی حقیقتاند و از سوی دیگر، ریاکاری حسابشدهٔ راهنمایی که آنها را به سوی گمراهی میبرد. این ریاضت، نه برای نزدیکی به خدا، بلکه ابزاری برای به دام انداختن خلق است.
- لابه
- التماس، خواهش و تضرع
- ریاضت
- سختی دادن به جسم و تحمل رنج برای تهذیب نفس؛ تمرینهای سخت زاهدانه و صوفیانه
- خلوت
- گوشهنشینی، کنارهگیری از مردم برای عبادت و تمرکز معنوی
- دوتو
- دوتا، خمیده، دولا شده (معمولاً از شدت ضعف، عبادت یا پیری)
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.