Lesen› Buch 1› Der Wesir weist die Anhänger ab› Vers 583
M1:583 — گفت و گوی ظاهر آمد چون غبار / مدّتی خاموش خو کن، هوش‌دار
M1:583
Bedeutung · به زبانِ تو — Deine Sprache · AI
سخن گفتن از امور ظاهری، مانند غباری است که مانع دیدن حقیقت باطنی می‌شود؛ پس برای درک آن حقیقت، باید مدتی سکوت پیشه کنی.
این بیت در ادامه‌ی تمثیل «سفر در خشکی» در برابر «سفر در دریا» آمده است. مولانا پیش از این، فکر و فهم و استدلال عقلی را به «موج خاکی» تشبیه کرده بود که مربوط به دنیای مادی و سفر در خشکی است. در مقابل، «موج آبی» را که همان غرق شدن در حق و فنای معنوی است، به سفر در دریا نسبت داده بود.
در این بیت، «گفت و گوی ظاهر» همان سروصدای «موج خاکی» است. این گفتگوها، بحث‌های عقلی، کلامی و جدل‌هایی که بر سر مفاهیم و ظواهر درمی‌گیرد، مانند گرد و غباری هستند که برمی‌خیزند و مانع دیدن شفاف حقیقت می‌شوند. این غبار، انسان را در همان دنیای «خشکی» و صورت‌ها نگه می‌دارد.
از این رو، مولانا راهکار عملی را پیشنهاد می‌کند: «خاموشی». سکوت کردن صرفاً به معنای حرف نزدن نیست، بلکه به معنای آرام کردن ذهن از این گفتگوهای بی‌پایان و افکار پراکنده است. این سکوت، شرط لازم برای فرونشستن غبار و آماده شدن برای تجربه کردن «موج آبی» است؛ یعنی درک بی‌واسطه‌ی حقیقت که از طریق محو شدن و مستی روحانی (سُکر) حاصل می‌شود، نه از راه بحث و استدلال. عبارت «هوش‌دار» یک هشدار جدی است که این نکته را دست‌کم نگیری، زیرا غفلت از آن تو را از سفر اصلی باز می‌دارد.
- خو کن
- عادت کن، خود را بیاموز
- هوش‌دار
- آگاه باش، مراقب باش، به هوش باش
- غبار
- گرد و خاک، کنایه از مانع و حجاب
- ظاهر
- بیرونی، مربوط به عالم صورت و ماده
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.