Lesen› Buch 2› Die Offenbarung an Moses, Friede sei auf ihm, zur Verteidigung des Hirten› Vers 1778
M2:1778 — بر نشان پای آن سرگشته راند / گرد از پرّهٔ بیابان برفشاند
M2:1778
Bedeutung · به زبانِ تو — Deine Sprache · AI
موسی با شتاب و هیجان، رد پای چوپان حیران و عاشق را در بیابان دنبال کرد تا او را بیابد و پیام الهی را به او برساند.
این بیت لحظه‌ی پشیمانی و جبران موسی را به تصویر می‌کشد. پس از آنکه خداوند موسی را به خاطر توبیخ چوپانِ ساده‌دل سرزنش می‌کند، موسی درمی‌یابد که عشق راستین و بی‌ریای آن چوپان در نزد خدا ارزشی فراتر از آداب و ظواهر عبادی دارد.
مولانا با توصیف شتاب موسی در پی یافتن چوپان، بر اهمیت حیاتی این پیام تأکید می‌کند. موسی که پیشتر در جایگاه یک معلم شریعت، چوپان را «گمراه» خوانده بود، اکنون خود «سرگشته» در پی آن «سرگشته» می‌دود. این جابجایی نقش‌ها بسیار معنادار است. دیگر این پیامبر اولوالعزم نیست که راه را نشان می‌دهد، بلکه اوست که باید رد پای یک عاشق بی‌نام‌ونشان را در بیابان بجوید تا حقیقت باطن را بازیابد.
عبارت «گرد از پرهٔ بیابان برفشاند» تصویری سینمایی از سرعت و اضطراب موسی می‌سازد. او چنان با عجله می‌دود که گرد و خاک بیابان را به هوا بلند می‌کند. این شتاب، تنها برای رساندن یک پیام نیست، بلکه برای التیام بخشیدن به دلی شکسته است که خود او باعث شکستنش شده بود. این بیت، مقدمه‌ای است برای رسیدن به این نکته‌ی محوری داستان که در نگاه الهی، صداقتِ دل بر صورتِ عبادت برتری دارد.
- سرگشته
- حیران، سرگردان، عاشق شوریده
- راند
- در اینجا: با سرعت حرکت کرد، راندن اسب یا دویدن
- پرّهٔ بیابان
- پهنه، گستره و دامنه‌ی بیابان
- برفشاند
- پراکنده کرد، به هوا بلند کرد
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.