Lesen› Buch 3› Das Gleichnis des fliehenden Gläubigen und seiner Ungeduld in der Prüfung, vergleichbar mit der Unruhe und Unruhe von Kichererbsen und anderen Zutaten, die im kochenden Topf umherwirbeln und heraufspringen, um herauszukommen› Vers 4177
M3:4177 — ای نخود میجوش اندر ابتلا / تا نه هستی و نه خود ماند ترا
M3:4177
Bedeutung · به زبانِ تو — Deine Sprache · AI
این بیت، سالک را تشویق میکند که سختیها و رنجهای راه سلوک را تحمل کند تا به مرحلهٔ فنای نفس و نیستیِ خودیّت برسد.
در این تمثیل، مولانا حال مؤمنی را که در برابر سختیها و بلاها بیصبری میکند، به نخودی تشبیه کرده که در دیگ آب جوش بالا و پایین میپرد و میخواهد فرار کند. بانوی خانه (نماد خداوند یا پیر راه) به نخود توضیح میدهد که این جوشیدن و پختن، عین لطف و تربیت است، نه کینه و دشمنی.
این بیت، خطاب مستقیم به «نخود» (نماد سالک) است و او را به پذیرش این رنج ظاهری دعوت میکند. «ابتلا» یا آزمون الهی، همان دیگ جوشانی است که «هستی» و «خودی» انسان را ذوب میکند. «هستی» در اینجا به معنای وجود مستقل و جدا از حق است و «خود» به معنای نفسانیت، منیت و غرور. هدف از این فرآیند دردناک، رسیدن به «فنا» است؛ یعنی مرحلهای که در آن، سالک از خودی خود تهی میشود تا هستی حقیقی و الهی در او تجلی یابد. همانطور که نخود پس از پخته شدن، دیگر یک «نخود» خام و سفت نیست، بلکه تبدیل به غذایی لطیف و جزئی از وجود انسان میشود، سالک نیز با تحمل سختیها، از وجود جزئی خود رها شده و به وجودی والاتر میپیوندد.
- ابتلا
- آزمایش، امتحان، رنج و سختی
- هستی
- در اینجا: وجود فردی و مستقل، خودبینی
- خود
- نفس، منیت، خویشتن
- ترا
- برای تو، از آنِ تو
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.