Lesen Buch 6 Beschreibung des Mujāhid, der seine Anstrengung nicht aufgibt, auch wenn er die Weite der göttlichen Gabe kennt, die ihm das Ziel von einer anderen Seite und durch eine andere Art von Tat zukommen lässt, die er sich nicht vorgestellt hatte. Er hatte all seine Vorstellung und Hoffnung auf diesen bestimmten Weg gesetzt und klopft an dieselbe Tür. Vielleicht wird Allah der Erhabene ihm den Lebensunterhalt von einer anderen Tür zukommen lassen, für die er keine Vorkehrung getroffen hatte, und »Er versorgt ihn von woher er nicht erwartet« (Sure 65, Vers 3). Der Diener plant, und Allah bestimmt. Und es kann sein, dass der Diener die Vorstellung hat, dass die Knechtschaft ihn von einer anderen Tür versorgen wird, obwohl er an diese Tür klopft. Allah der Erhabene wird ihn von dieser Tür versorgen. Kurz gesagt, all dies sind Türen eines Hauses, mit seiner Begründung. Vers 4179

M6:4179 — چون خطایین آن حساب با صفا / گرددش روشن ز بعد دو خطا

چون خطایین آن حساب با صفاگرددش روشن ز بعد دو خطا
✦ Diesen Beyt auf Deutsch rendern

M6:4179

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — aus seinen aufgezeichneten Masnawi-Vorlesungen

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: همانند شیوهٔ «حساب خطاَین»، آن فهم و بصیرت پاک، پس از دو خطا بر او روشن می‌شود. معنا: مولانا می‌گوید که گاهی برای رسیدن به فهمی روشن و خالص، باید دو راه اشتباه را پیمود تا از دل این خطاها حقیقت آشکار گردد.

شرح

مولانا در این بیت از یکی از قواعد ریاضی قدیم به نام «قاعدهٔ خطاَین» یا «دو خطا» بهره می‌گیرد. این قاعده، که در آثار دانشمندانی چون ابوریحان بیرونی و شیخ بهایی دیده می‌شود و در غرب نیز با عنوان «rule of double false position» شناخته شده است، روشی بود برای یافتن پاسخ صحیح یک مسئله از طریق دو حدس اشتباه اولیه. مثلاً، برای یافتن عددی که مجذور آن به علاوه پنج، سی می‌شود، ابتدا دو حدس اشتباه (مثلاً شش و چهار) می‌زنیم، و سپس با تحلیل خطاهای حاصل از این حدس‌ها، به پاسخ درست (یعنی پنج) می‌رسیم.

من معتقدم مولانا این قاعدهٔ حساب را به قلمرو سلوک معنوی بسط می‌دهد. او به ما می‌گوید که در راه طلب حق، گاهی حقیقت و بصیرت ناب («آن حساب باصفا») نه از راهی مستقیم و بی‌اشتباه، بلکه پس از پیمودن دو یا چند راه به ظاهر خطا، بر سالک آشکار می‌شود. این در واقع یک حکمت پنهان در تدبیر الهی است. خداوند گاهی مقصد را به آسانی در دسترس نمی‌گذارد؛ سالک را «می‌پیچاند» تا شاید او از رنج و تامل در مسیرهای دشوارتر، به جوابی عمیق‌تر برسد که در گمان اولش نبوده است. این همان سرّی است که قرآن کریم در آیهٔ «و یرزقه من حیث لا یحتسب» (طلاق: ۳) به آن اشاره دارد: روزی و گشایش از جایی می‌رسد که گمان نمی‌رود.

این بازی تقدیر الهی، تنها برای «مجاهد» و «سالک» قابل فهم است؛ کسی که با پای اراده و همت در این راه گام نهاده و می‌داند که این پیچاندن‌ها و تاخیرها، حکمت‌هایی در خود دارند. سالک گاهی به دنبال چیزی در یک در می‌کوبد، اما خداوند از در دیگر یا حتی از همان در، اما پس از یک سیر و تجربهٔ عمیق‌تر، او را به مقصود می‌رساند. این شیوه‌ای است برای عمیق‌تر کردن درک ما از حقیقت «معیت» خداوند؛ اینکه او همواره با ماست، «و هو معکم اینما کنتم» (حدید: ۴).

باری، انسان گاهی باید آنقدر بگردد و جستجو کند تا بفهمد که نیازی به جستجو نبوده است؛ زیرا محبوب همواره نزدیک و حاضر بوده. اما این فهم، نه از تیزی فکر و حسابگری عقل، بلکه از تجربهٔ سفر و توقف پس از آن به دست می‌آید. مولانا می‌گوید: «حق معیت گفت و دل را مهر کرد / تا که عکس آید به گوش دل نه ترد». خداوند حقیقت حضورش را گفت، اما قلب‌ها را مُهر زد تا این حقیقت به صورت مستقیم و «ترد» نیاید، بلکه به صورت «عکس» و از پس تجربه‌ها و خطاهای ظاهری به جان بنشیند. این خطاهای بین راه، نه نشانهٔ بدبختی، بلکه جزء لاینفک و حکمت‌آمیز سیر و سلوک‌اند که به سالک کمک می‌کنند تا در نهایت، آن «معیت قیومیه» را نه در ذهن، که در تمام وجود خود حس کند و به ادراکی باصفا از هستی نائل آید. پس، از خطا نترسید؛ زیرا گاهی روشنی از دل همین تاریکی‌ها سر بر می‌آورد.

نکات کلیدی

  • خطا جزئی جدایی‌ناپذیر از سلوک است و راهگشای بصیرت عمیق‌تر.
  • فهم ناب و خالص حقیقت گاهی از دل مسیرهای غیرمستقیم و آزمون‌خطا حاصل می‌شود.
  • تقدیر الهی سالک را از راه‌های غیرمنتظره و با حکمت خاص خود به مقصد می‌رساند.
  • ادراک معیت حق (حضور دائمی خداوند) نیازمند تجربه و مجاهدهٔ طولانی است، نه صرفاً تفکر منطقی.
  • پویایی و عدم توقف در طلب، حتی اگر با اشتباه همراه باشد، کلید کشف اسرار وجود است.

Sources: d6-s93 [01:01:15:00] d6-s93 [01:01:15:00] – [01:01:45:00] (on 'hukmat-i pichandan') d6-s93 [01:01:45:00] – [01:03:00:00] (on 'irzaquhu min haythu la yahtasib') d6-s93 [01:04:15:00] – [01:05:00:00] (on 'abdu yudabbiru') d6-s93 [01:05:30:00] – [01:06:45:00] (on 'in hama dar hayst') d6-s93 [01:06:45:00] – [01:07:45:00] (on 'yar ra chandin bujuyam') d6-s93 [01:08:00:00] – [01:11:30:00] (on 'ma'iyyat-i qayyumiyya' and 'aks na tard') d6-s93 [01:12:13:00] – [01:14:47:00] (detailed explanation of 'rule of double false position') d6-s93 [01:14:47:00] (direct application to the beyt)

به زبانِ تو — Deine Sprache · AI

Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited

Your conversation stays on this device unless you share it.

What readers asked

No questions shared yet — yours could be the first.