Diwan-i Schams Ghasel 2214 Beyt 6 ← zurück · weiter →

Diwan-i Schams · غزل شمارهٔ ۲۲۱۴

  1. این عجب‌تر که من و تو به یکی کنج، این جا هم در این دم به عراقیم و خراسان، من و تو

G2214:6

Deine Sprache

Noch keine Wiedergabe in Ihrer Sprache — sie wird für die ganze Ghasel auf einmal erstellt:

Kommentar zu diesem Beyt

Noch nicht verfasst — eine genaue Lektüre dieses Beyts im Kontext seiner Ghasel:

Die ganze Ghasel ↗

  1. 1 خنک آن دم که نشینیم در ایوان، من و تو·به دو نقش و به دو صورت به یکی جان، من و تو
  2. 2 داد باغ و دم مرغان بدهد آب حیات·آن زمانی که درآییم به بستان، من و تو
  3. 3 اختران فلک آیند به نظّارهٔ ما·مهِ خود را بنماییم بدیشان، من و تو
  4. 4 من و تو بی‌من و تو جمع شویم از سر ذوق·خوش و فارغ ز خرافاتِ پریشان، من و تو
  5. 5 طوطیان فلکی جمله شکرخوار شوند·در مقامی که بخندیم بدان سان، من و تو
  6. 6 این عجب‌تر که من و تو به یکی کنج، این جا·هم در این دم به عراقیم و خراسان، من و تو
  7. 7 به یکی نقش بر این خاک و بر آن نقش دگر·در بهشت ابدی و شکرستان، من و تو

ganjoor: sh2214 · public domain