Diwan-i Schams› Ghasel 2395› Beyt 6 ← zurück · weiter →
Diwan-i Schams · غزل شمارهٔ ۲۳۹۵
- بر کف نهاده آن را از بهر دلستان را آنگه بکرد سجده بوسید آستانه
G2395:6
Deine Sprache
Noch keine Wiedergabe in Ihrer Sprache — sie wird für die ganze Ghasel auf einmal erstellt:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Kommentar zu diesem Beyt
Noch nicht verfasst — eine genaue Lektüre dieses Beyts im Kontext seiner Ghasel:
Die ganze Ghasel ↗
- 1 دیدم نگار خود را میگشت گرد خانه·برداشته ربابی میزد یکی ترانه
- 2 با زخمهٔ چو آتش میزد ترانه خوش·مست و خراب و دلکش از بادهٔ مغانه
- 3 در پردهٔ عراقی میزد به نام ساقی·مقصود باده بودش ساقی بُدش بهانه
- 4 ساقی ماه رویی در دست او سبویی·از گوشهای درآمد بنهاد در میانه
- 5 پر کرد جام اول زان بادهٔ مُشَعَل·در آب هیچ دیدی کآتش زند زبانه
- 6 بر کف نهاده آن را از بهر دلستان را·آنگه بکرد سجده بوسید آستانه
- 7 بستد نگار از وی اندرکشید آن می·شد شعلهها از آن می بر روی او دوانه
- 8 میدید حسن خود را میگفت چشم بد را·نی بود و نی بیاید چون من در این زمانه
ganjoor: sh2395 · public domain