بخش ۱۱۳ - در بیان آنک نادر افتد کی مریدی در مدعی مزور اعتقاد بصدق ببندد کی او کسی است و بدین اعتقاد به مقامی برسد کی شیخش در خواب ندیده باشد و آب و آتش او را گزند نکند و شیخش را گزند کند ولیکن بنادر نادر

In der Erklärung, dass es selten vorkommt, dass ein Anhänger einem betrügerischen Anwärter aufrichtig glaubt, dass er jemand Besonderes ist, und durch diesen Glauben eine Stufe erreicht, die sein Scheich nicht einmal im Traum gesehen hat, und dass weder Wasser noch Feuer ihm schaden, während sie seinem Scheich schaden könnten, dies aber äußerst selten geschieht