بخش ۱۱۸ - اشارت آمدن از غیب به شیخ کی این دو سال به فرمان ما بستدی و بدادی بعد ازین بده و مستان دست در زیر حصیر می‌کن کی آن را چون انبان بوهریره کردیم در حق تو هر چه خواهی بیابی تا یقین شود عالمیان را کی ورای این عالمیست کی خاک به کف گیری زر شود مرده درو آید زنده شود نحس اکبر در وی آید سعد اکبر شود کفر درو آید ایمان گردد زهر درو آید تریاق شود نه داخل این عالمست و نه خارج این عالم نه تحت و نه فوق نه متصل نه منفصل بی‌چون و بی چگونه هر دم ازو هزاران اثر و نمونه ظاهر می‌شود چنانک صنعت دست با صورت دست و غمزهٔ چشم با صورت چشم و فصاحت زبان با صورت زبان نه داخلست و نه خارج او نه متصل و نه منفصل والعاقل تکفیه الاشارة

Die Anweisung kam vom Verborgenen an den Scheich: „Diese zwei Jahre hast du nach unserem Befehl genommen und gegeben. Nun gib und nimm nicht. Lege deine Hand unter die Matte, denn Wir haben sie für dich wie den Beutel des Abu Huraira gemacht. Was immer du begehrst, wirst du finden, damit die Menschen der Welt Gewissheit erlangen, dass es eine andere Welt jenseits dieser gibt, in der Staub zu Gold wird, Tote lebendig werden, das größte Unglück zum größten Glück wird, Unglaube zu Glauben wird, Gift zum Heilmittel wird – sie ist weder innerhalb noch außerhalb dieser Welt, weder unten noch oben, weder verbunden noch getrennt, ohne wie und ohne warum. In jedem Moment erscheinen tausende Wirkungen und Beispiele von ihr, so wie die Kunst der Hand mit der Form der Hand, der Augenblick des Auges mit der Form des Auges und die Eloquenz der Zunge mit der Form der Zunge weder innen noch außen, weder verbunden noch getrennt ist. Und dem Weisen genügt ein Hinweis.“