Lesen› Buch 5› Abschnitt 44 ← zurück · weiter →
بخش ۴۴ - تفسیر خلقنا الانسان فی احسن تقویم ثم رددناه اسفل سافلین و تفسیر و من نعمره ننکسه فی الخلق
Interpretation von „Wir erschufen den Menschen in der schönsten Gestalt, dann stießen wir ihn in die tiefste Tiefe“ und Interpretation von „Und wen Wir alt werden lassen, den kehren Wir in seiner Schöpfung um.“
- M5:961 آدم حسن و ملک ساجد شدههمچو آدم باز معزول آمده
- M5:962 گفت آوه بعد هستی نیستیگفت جرمت این که افزون زیستی
- M5:963 جبرئیلش میکشاند مو کشانکه برو زین خلد و از جوق خوشان
- M5:964 گفت بعد از عز این اذلال چیستگفت آن دادست و اینت داوریست
- M5:965 جبرئیلا سجده میکردی به جانچون کنون میرانیم تو از جنان
- M5:966 حله میپرد ز من در امتحانهمچو برگ از نخ در فصل خزان
- M5:967 آن رخی که تاب او بد ماهوارشد به پیری همچو پشت سوسمار
- M5:968 وان سر و فرق گش شعشع شدهوقت پیری ناخوش و اصلع شده
- M5:969 وان قد صف در نازان چون سنانگشته در پیری دو تا همچون کمان
- M5:970 رنگ لاله گشته رنگ زعفرانزور شیرش گشته چون زهرهٔ زنان
- M5:971 آنک مردی در بغل کردی به فنمیبگیرندش بغل وقت شدن
- M5:972 این خود آثار غم و پژمردگیستهر یکی زینها رسول مردگیست