Lesen› Buch 5› Abschnitt 66 ← zurück · weiter →
بخش ۶۶ - قصهٔ قوم یونس علیهالسلام بیان و برهان آنست کی تضرع و زاری دافع بلای آسمانیست و حق تعالی فاعل مختارست پس تضرع و تعظیم پیش او مفید باشد و فلاسفه گویند فاعل به طبع است و بعلت نه مختار پس تضرع طبع را نگرداند
Die Geschichte des Volkes des Jonas (Friede sei mit ihm) ist ein Beweis dafür, dass Demut und Flehen himmlische Plagen abwenden, und Gott der Erhabene ein freier Handelnder ist, daher sind Demut und Verehrung vor Ihm nützlich. Die Philosophen sagen, der Handelnde sei von Natur und Ursache, nicht frei, daher ändert Flehen die Natur nicht.
- M5:1607 قوم یونس را چو پیدا شد بلاابر پر آتش جدا شد از سما
- M5:1608 برق میانداخت میسوزید سنگابر میغرید رخ میریخت رنگ
- M5:1609 جملگان بر بامها بودند شبکه پدید آمد ز بالا آن کرب
- M5:1610 جملگان از بامها زیر آمدندسر برهنه جانب صحرا شدند
- M5:1611 مادران بچگان برون انداختندتا همه ناله و نفیر افراختند
- M5:1612 از نماز شام تا وقت سحرخاک میکردند بر سر آن نفر
- M5:1613 جملگی آوازها بگرفته شدرحم آمد بر سر آن قوم لد
- M5:1614 بعد نومیدی و آه ناشکفتاندکاندک ابر وا گشتن گرفت
- M5:1615 قصهٔ یونس درازست و عریضوقت خاکست و حدیث مستفیض
- M5:1616 چون تضرع را بر حق قدرهاستوآن بها که آنجاست زاری را کجاست
- M5:1617 هین امید اکنون میان را چست بندخیز ای گرینده و دایم بخند
- M5:1618 که برابر مینهد شاه مجیداشک را در فضل با خون شهید