غزل شمارهٔ ۱۲۸۲

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1282:1 تمام اوست که فانی شدست آثارشبه دوستگانی اول تمام شد کارش
2. G1282:2 مرا دلیست خراب خراب در ره عشقخراب کرده خراباتیی به یک بارش
3. G1282:3 بگو به عشق بیا گر فتاده می‌خواهیچنان فتاد که خواهی بیا و بردارش
4. G1282:4 میا به پیش ز درش ببین که می‌ترسمز شعله‌ها که بسوزی ز سوز اسرارش
5. G1282:5 وگر بگیردت آتش به سوی چشم من آکه سیل سیل روانست اشک دربارش
6. G1282:6 حدیث موسی و سنگ و عصا و چشمه آبز اشک بنده ببینی به وقت رفتارش
7. G1282:7 برآر بانگ و بگو هر کجا که بیماریستصلای صحت و دولت ز چشم بیمارش
8. G1282:8 برآ به کوه و بگو هر کجا که خفته دلیستصلای بینش و دانش ز بخت بیدارش
9. G1282:9 که نور من شرح الله صدره شمعیستکه در دو کون نگنجد فروغ انوارش

ganjoor: sh1282 · public domain