غزل شمارهٔ ۱۲۸۹

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1289:1 دلی کز تو سوزد چه باشد دوایشچو تشنه تو باشد که باشد سقایش
2. G1289:2 چو بیمار گردد به بازار گردددکان تو جوید لب قندخایش
3. G1289:3 توی باغ و گلشن توی روز روشنمکن دل چو آهن مران از لقایش
4. G1289:4 به درد و به زاری به اندوه و خواریعجب چند داری برون سرایش
5. G1289:5 مها از سر او چو تو سایه بردیچه سود و چه راحت ز سایه همایش
6. G1289:6 چو یک دم نبیند جمال و جلالتبگیرد ملالی ز جان و ز جایش
7. G1289:7 جهان از بهارش چو فردوس گرددچمن بی‌زبانی بگوید ثنایش
8. G1289:8 جواهر که بخشد کف بحر خویَشفزایش که بخشد رخ جان فزایش
9. G1289:9 جهان سایه توست روش از تو داردز نور تو باشد بقا و فنایش
10. G1289:10 منم مهره تو فتاده ز دستتاز این طاس غربت بیا درربایش
11. G1289:11 بگیرم ادب را ببندم دو لب راکه تا راز گوید لب دلگشایش

ganjoor: sh1289 · public domain