Divan-e Shams› Ghazal 1317 ← previous · next →
Divan-e Shams · G1317 · 10 beyts
غزل شمارهٔ ۱۳۱۷
Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.
- G1317:1 آن میر دروغین بین با اسپک و با زینکشنگینک و منگینک سربسته به زرینک
- G1317:2 چون منکر مرگست او گوید که اجل کو کومرگ آیدش از شش سو گوید که منم اینک
- G1317:3 گوید اجلش کای خر کو آن همه کر و فروان سبلت و آن بینی وان کبرک و آن کینک
- G1317:4 کو شاهد و کو شادی مفرش به کیان دادیخشتست تو را بالین خاکست نهالینک
- G1317:5 ترک خور و خفتن گو رو دین حقیقی جوتا میر ابد باشی بیرسمک و آیینک
- G1317:6 بیجان مکن این جان را سرگین مکن این نان راای آنک فکندی تو در در تک سرگینک
- G1317:7 ما بسته سرگین دان از بهر دریم ای جانبشکسته شو و در جو ای سرکش خودبینک
- G1317:8 چون مرد خدابینی مردی کن و خدمت کنچون رنج و بلا بینی در رخ مفکن چینک
- G1317:9 این هجو منست ای تن وان میر منم هم منتا چند سخن گفتن از سینک و از شینک
- G1317:10 شمس الحق تبریزی خود آب حیاتی تووان آب کجا یابد جز دیده نمگینک
ganjoor: sh1317 · public domain