غزل شمارهٔ ۱۴۸۹

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1489:1 ساقی ز پی عشق روان است روانملیکن ز ملولی تو کند است زبانم
2. G1489:2 می پرم چون تیر سوی عشرت و نوشتای دوست بمشکن به جفاهات کمانم
3. G1489:3 چون خیمه به یک پای به پیش تو بپایمدر خرگهت ای دوست درآر و بنشانم
4. G1489:4 هین آن لب ساغر بنه اندر لب خشکموانگه بشنو سحر محقق ز دهانم
5. G1489:5 بشنو خبر بابل و افسانه وایلزیرا ز ره فکرت سیاح جهانم
6. G1489:6 معذور همی‌دار اگر شور ز حد شدچون می ندهد عشق یکی لحظه امانم
7. G1489:7 آن دم که ملولی ز ملولیت ملولمچون دست بشویی ز من انگشت گزانم
8. G1489:8 آن شب که دهی نور چو مه تا به سحرگاهمن در پی ماه تو چو سیاره دوانم
9. G1489:9 وان روز که سر برزنی از شرق چو خورشیدماننده خورشید سراسر همه جانم
10. G1489:10 وان روز که چون جان شوی از چشم نهانیمن همچو دل مرغ ز اندیشه طپانم
11. G1489:11 در روزن من نور تو روزی که بتابددر خانه چو ذره به طرب رقص کنانم
12. G1489:12 این ناطقه خاموش و چو اندیشه نهان روتا بازنیابد سبب اندیش نشانم

ganjoor: sh1489 · public domain