Divan-e Shams› Ghazal 152 ← previous · next →
Divan-e Shams · G152 · 20 beyts
غزل شمارهٔ ۱۵۲
Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.
- G152:1 دوش آن جانان ما افتان و خیزان یک قبامست آمد با یکی جامی پر از صرف صفا
- G152:2 جام می میریخت ره ره زانک مست مست بودخاک ره میگشت مست و پیش او میکوفت پا
- G152:3 صد هزاران یوسف از حسنش چو من حیران شدهناله میکردند کی پیدای پنهان تا کجا
- G152:4 جان به پیشش در سجود از خاک ره بد بیشترعقل دیوانه شده نعره زنان که مرحبا
- G152:5 جیبها بشکافته آن خویشتن داران ز عشقدل سبک مانند کاه و رویها چون کهربا
- G152:6 عالمی کرده خرابه از برای یک کرشموز خمار چشم نرگس عالمی دیگر هبا
- G152:7 هوشیاران سر فکنده جمله خود از بیم و ترسپیش او صفها کشیده بیدعا و بیثنا
- G152:8 و آنک مستان خمار جادوی اویند نیزچون ثنا گویند کز هستی فتادستند جدا
- G152:9 من جفاگر بیوفا جستم که هم جامم شودپیش جام او بدیدم مست افتاده وفا
- G152:10 ترک و هندو مست و بدمستی همیکردند دوشچون دو خصم خونی ملحد دل دوزخ سزا
- G152:11 گه به پای همدگر چون مجرمان معترفمیفتادندی به زاری جان سپار و تن فدا
- G152:12 باز دست همدگر بگرفته آن هندو و ترکهر دو در رو میفتادند پیش آن مه روی ما
- G152:13 یک قدح پر کرد شاه و داد ظاهر آن به ترکوز نهان با یک قدح میگفت هندو را بیا
- G152:14 ترک را تاجی به سر کایمان لقب دادم تو رابر رخ هندو نهاده داغ کاین کفرست،ها
- G152:15 آن یکی صوفی مقیم صومعه پاکی شدهوین مقامر در خراباتی نهاده رختها
- G152:16 چون پدید آمد ز دور آن فتنه جانهای حورجام در کف سکر در سر روی چون شمس الضحی
- G152:17 ترس جان در صومعه افتاد زان ترساصنممیکش و زنار بسته صوفیان پارسا
- G152:18 وان مقیمان خراباتی از آن دیوانه ترمیشکستند خمها و میفکندند چنگ و نا
- G152:19 شور و شر و نفع و ضر و خوف و امن و جان و تنجمله را سیلاب برده میکشاند سوی لا
- G152:20 نیم شب چون صبح شد آواز دادند مؤذنانایها العشاق قوموا و استعدوا للصلا
ganjoor: sh152 · public domain