Divan-e Shams› Ghazal 1596› Beyt 1 next →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۵۹۶
- چون همه یاران ما رفتند و تنها ماندیم یار تنهاماندگان را دم به دم می خواندیم
G1596:1
Your language
No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commentary on this couplet
Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:
The whole ghazal ↗
- 1 چون همه یاران ما رفتند و تنها ماندیم·یار تنهاماندگان را دم به دم می خواندیم
- 2 جمله یاران چون خیال از پیش ما برخاستند·ما خیال یار خود را پیش خود بنشاندیم
- 3 ساعتی از جوی مهرش آب بر دل می زدیم·ساعتی زیر درختش میوه می افشاندیم
- 4 ساعتی می کرد بر ما شکر و گوهر نثار·ساعتی از شکر او ما مگس می راندیم
- 5 چون خیال او درآمد بر درش دربان شدیم·چون خیال او برون شد ما در این درماندیم
ganjoor: sh1596 · public domain