The whole ghazal ↗

1. 1 ای یوسف خوش نام ما خوش می‌روی بر بام ما·انا فتحنا الصلا بازآ ز بام از در درآ
2. 2 ای بحر پرمرجان من والله سبک شد جان من·این جان سرگردان من از گردش این آسیا
3. 3 ای ساربان با قافله مگذر مرو زین مرحله·اشتر بخوابان هین هله نه از بهر من بهر خدا
4. 4 نی نی برو مجنون برو خوش در میان خون برو·از چون مگو بی‌چون برو زیرا که جان را نیست جا
5. 5 گر قالبت در خاک شد جان تو بر افلاک شد·گر خرقه تو چاک شد جان تو را نبود فنا
6. 6 از سر دل بیرون نه‌ای بنمای رو کایینه‌ای·چون عشق را سرفتنه‌ای پیش تو آید فتنه‌ها
7. 7 گویی مرا چون می‌روی گستاخ و افزون می‌روی·بنگر که در خون می‌روی آخر نگویی تا کجا
8. 8 گفتم کز آتش‌های دل بر روی مفرش‌های دل·می غلط در سودای دل تا بحر یفعل ما یشا
9. 9 هر دم رسولی می‌رسد جان را گریبان می‌کشد·بر دل خیالی می‌دود یعنی به اصل خود بیا
10. 10 دل از جهان رنگ و بو گشته گریزان سو به سو·نعره زنان کان اصل کو جامه دران اندر وفا