غزل شمارهٔ ۱۸۵۹

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G1859:1 منم آن حلقه در گوش و نشسته گوش شمس الدیندلم پرنیش هجران است بهر نوش شمس الدین
2. G1859:2 چو آتش‌های عشق او ز عرش و فرش بگذشته‌ستدر این آتش ندانم کرد من روپوش شمس الدین
3. G1859:3 در آغوشم ببینی تو ز آتش تنگ‌ها لیکنشود آن آب حیوان از پی آغوش شمس الدین
4. G1859:4 چو دیکی پخت عقل من چشیدم بود ناپختهزدم آن دیک در رویش ز بهر جوش شمس الدین
5. G1859:5 در این خانه تنم بینی یکی را دست بر سر زنیکی رنجور در نزع و یکی مدهوش شمس الدین
6. G1859:6 زبان ذوالفقار عقل کاین دریا پر از در کردزبانش بازبگرفت و شد او خاموش شمس الدین

ganjoor: sh1859 · public domain