Divan-e Shams› Ghazal 1859› Beyt 2 ← previous · next →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۸۵۹

  1. چو آتش‌های عشق او ز عرش و فرش بگذشته‌ست در این آتش ندانم کرد من روپوش شمس الدین

G1859:2

Your language

No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:

Commentary on this couplet

Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:

The whole ghazal ↗

  1. 1 منم آن حلقه در گوش و نشسته گوش شمس الدین·دلم پرنیش هجران است بهر نوش شمس الدین
  2. 2 چو آتش‌های عشق او ز عرش و فرش بگذشته‌ست·در این آتش ندانم کرد من روپوش شمس الدین
  3. 3 در آغوشم ببینی تو ز آتش تنگ‌ها لیکن·شود آن آب حیوان از پی آغوش شمس الدین
  4. 4 چو دیکی پخت عقل من چشیدم بود ناپخته·زدم آن دیک در رویش ز بهر جوش شمس الدین
  5. 5 در این خانه تنم بینی یکی را دست بر سر زن·یکی رنجور در نزع و یکی مدهوش شمس الدین
  6. 6 زبان ذوالفقار عقل کاین دریا پر از در کرد·زبانش بازبگرفت و شد او خاموش شمس الدین

ganjoor: sh1859 · public domain