Divan-e Shams› Ghazal 196› Beyt 5 ← previous · next →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۱۹۶

  1. بس مار یار گردد، گل جفتِ خار گردد وقت نثار گردد مر شاه بوستان را

G196:5

Your language

No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:

Commentary on this couplet

Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:

The whole ghazal ↗

  1. 1 در جنبش اندرآور زلفِ عبرفشان را·در رقص اندرآور جان‌های صوفیان را
  2. 2 خورشید و ماه و اختر رقصان به گِردِ چنبر·ما در میانِ رقصیم رقصان کن آن میان را
  3. 3 لطف تو مطربانه از کمترین ترانه·در چرخ اندرآرد صوفیِ آسمان را
  4. 4 باد بهار پویان آید ترانه گویان·خندان کند جهان را خیزان کند خزان را
  5. 5 بس مار یار گردد، گل جفتِ خار گردد·وقت نثار گردد مر شاه بوستان را
  6. 6 هر دم ز باغ بویی آید چو پیک سویی·یعنی که الصلا‌ زن امروز دوستان را
  7. 7 در سر خود روان شد بستان و با تو گوید·در سر خود روان شو تا جان رسد روان را
  8. 8 تا غنچه برگشاید با سرو سرّ ِ سوسن·لاله بشارت آرد مر بید و ارغوان را
  9. 9 تا سر هر نهالی از قعر بر سر آید·معراجیان نهاده در باغ نردبان را
  10. 10 مرغان و عندلیبان بر شاخه‌ها نشسته·چون بر خزینه باشد ادرار پاسبان را
  11. 11 این برگ چون زبان‌ها وین میوه‌ها چو دل‌ها·دل‌ها چو رو نماید قیمت دهد زبان را

ganjoor: sh196 · public domain