غزل شمارهٔ ۱۹۸

✦ Маънои ин ғазал

Ҳар байтро барои саҳифаи худаш кушоед — тарҷума, шарҳ, вожаҳои душвор.

1. G198:1 ای صوفیان عشق بدرید خرقه‌هاصد جامه ضرب کرد گل از لذت صبا
2. G198:2 کز یار دور ماند و گرفتار خار شدزین هر دو درد رست گل از امر ایتیا
3. G198:3 از غیب رو نمود صلایی زد و برفتکاین راه کوتهست گرت نیست پا روا
4. G198:4 من هم خموش کردم و رفتم عقیب گلاز من سلام و خدمت ریحان و لاله را
5. G198:5 دل از سخن پر آمد و امکان گفت نیستای جان صوفیان بگشا لب به ماجرا
6. G198:6 زان حال‌ها بگو که هنوز آن نیامده‌ستچون خوی صوفیان نبود ذکر مامضی

ganjoor: sh198 · public domain