غزل شمارهٔ ۱۹۹

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G199:1 ای خان و مان بمانده و از شهر خود جداشاد آمدیت از سفر خانه خدا
2. G199:2 روز از سفر به فاقه و شب‌ها قرار نیدر عشق حج کعبه و دیدار مصطفا
3. G199:3 مالیده رو و سینه در آن قبله گاه حقدر خانه خدا شده قد کان آمنا
4. G199:4 چونید و چون بدیت در این راه باخطرایمن کند خدای در این راه جمله را
5. G199:5 در آسمان ز غلغل لبیک حاجیانتا عرش نعره‌ها و غریوست از صدا
6. G199:6 جان چشم تو ببوسد و بر پات سر نهدای مروه را بدیده و بررفته بر صفا
7. G199:7 مهمان حق شدیت و خدا وعده کرده استمهمان عزیز باشد خاصه به پیش ما
8. G199:8 جان خاک اشتری که کشد بار حاجیانتا مشعرالحرام و تا منزل منا
9. G199:9 بازآمده ز حج و دل آن جا شده مقیمجان حلقه را گرفته و تن گشته مبتلا
10. G199:10 از شام ذات جحفه و از بصره ذات عرقباتیغ و باکفن شده این جا که ربنا
11. G199:11 کوه صفا برآ به سر کوه رخ به بیتتکبیر کن برادر و تهلیل و هم دعا
12. G199:12 اکنون که هفت بار طوافت قبول شداندر مقام دو رکعت کن قدوم را
13. G199:13 وانگه برآ به مروه و مانند این بکنتا هفت بار و باز به خانه طواف‌ها
14. G199:14 تا روز ترویه بشنو خطبه بلیغوانگه به جانب عرفات آی در صلا
15. G199:15 وانگه به موقف آی و به قرب جبل بایستپس بامداد بار دگر بیست هم به جا
16. G199:16 وان گاه روی سوی منی آر و بعد از آنتا هفت بار می‌زن و می‌گیر سنگ‌ها
17. G199:17 از ما سلام بادا بر رکن و بر حطیمای شوق ما به زمزم و آن منزل وفا
18. G199:18 صبحی بود ز خواب بخیزیم گرد مااز اذخر و خلیل به ما بو دهد صبا

ganjoor: sh199 · public domain