The whole ghazal ↗

1. 1 ای خان و مان بمانده و از شهر خود جدا·شاد آمدیت از سفر خانه خدا
2. 2 روز از سفر به فاقه و شب‌ها قرار نی·در عشق حج کعبه و دیدار مصطفا
3. 3 مالیده رو و سینه در آن قبله گاه حق·در خانه خدا شده قد کان آمنا
4. 4 چونید و چون بدیت در این راه باخطر·ایمن کند خدای در این راه جمله را
5. 5 در آسمان ز غلغل لبیک حاجیان·تا عرش نعره‌ها و غریوست از صدا
6. 6 جان چشم تو ببوسد و بر پات سر نهد·ای مروه را بدیده و بررفته بر صفا
7. 7 مهمان حق شدیت و خدا وعده کرده است·مهمان عزیز باشد خاصه به پیش ما
8. 8 جان خاک اشتری که کشد بار حاجیان·تا مشعرالحرام و تا منزل منا
9. 9 بازآمده ز حج و دل آن جا شده مقیم·جان حلقه را گرفته و تن گشته مبتلا
10. 10 از شام ذات جحفه و از بصره ذات عرق·باتیغ و باکفن شده این جا که ربنا
11. 11 کوه صفا برآ به سر کوه رخ به بیت·تکبیر کن برادر و تهلیل و هم دعا
12. 12 اکنون که هفت بار طوافت قبول شد·اندر مقام دو رکعت کن قدوم را
13. 13 وانگه برآ به مروه و مانند این بکن·تا هفت بار و باز به خانه طواف‌ها
14. 14 تا روز ترویه بشنو خطبه بلیغ·وانگه به جانب عرفات آی در صلا
15. 15 وانگه به موقف آی و به قرب جبل بایست·پس بامداد بار دگر بیست هم به جا
16. 16 وان گاه روی سوی منی آر و بعد از آن·تا هفت بار می‌زن و می‌گیر سنگ‌ها
17. 17 از ما سلام بادا بر رکن و بر حطیم·ای شوق ما به زمزم و آن منزل وفا
18. 18 صبحی بود ز خواب بخیزیم گرد ما·از اذخر و خلیل به ما بو دهد صبا