The whole ghazal ↗

1. 1 ای هوس عشق تو کرده جهان را زبون·خیرهٔ عشقت چو من، این فلکِ سرنگون
2. 2 می‌در و می‌دوز تو، می‌بر و می‌سوز تو·خون کن و می‌شوی تو، خون دلم را به خون
3. 3 چونک ز تو خاسته‌ست، هر کژ تو راست است·لیک بتا راست گو، نیست مقام جنون؟
4. 4 دوش خیال نگار، بعدِ بسی انتظار·آمد و من در خمار، یا رب چون بود چون
5. 5 خواست که پر واکُند، روی به صحرا کند·باز مرا می‌فریفت از سخن پرفسون
6. 6 گفتم: "والله که نی، هیچ مساز این بنا·گر عجمی "رفت، نیست" ور عربی "لایکون"
7. 7 در دل شب آمدی، نیک عجب آمدی·چون برِ ما آمدی نیست رهایی کنون