Divan-e Shams› Ghazal 207 ← previous · next →
Divan-e Shams · G207 · 15 beyts
غزل شمارهٔ ۲۰۷
Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.
- G207:1 ای که به هنگامِ درد راحتِ جانی مراوِی که به تلخیِ فقر گنجِ روانی مرا
- G207:2 آنچه نبردهست وهم عقل ندیدهست و فهماز تو به جانم رسید قبله از آنی مرا
- G207:3 از کرمت من به ناز مینگرم در بقاکی بفریبد شها دولت فانی مرا؟
- G207:4 نَغمَت آنکس که او مژدهی تو آورَدگرچه به خوابی بوَد به ز اَغانی مرا
- G207:5 در رکعات نماز هست خیال تو شه!واجب و لازم چنانک سَبع مَثانی مرا
- G207:6 در گنه کافران رحم و شفاعت تو راستمهتری و سروری! سنگدلانی مرا
- G207:7 گر کرم لایزال عرضه کند مُلکهاپیش نهد جملهای کنز نهانی مرا
- G207:8 سجده کنم من ز جان روی نهم من به خاکگویم از اینها همه عشق فلانی مرا
- G207:9 عمر ابد پیش من هست زمان وصالزانک نگنجد در او هیچ زمانی مرا
- G207:10 عمر، اَوانیست و وصل، شربت صافی در آنبی تو چه کار آیدم رنج اَوانی مرا ؟
- G207:11 بیست هزار آرزو، بود مرا پیش از ایندر هوسش خود نماند هیچ امانی مرا
- G207:12 از مدد لطف او ایمن گشتم از آنکگوید سلطان غیب: «لَستَ تَرانی» مرا
- G207:13 گوهر معنی اوست پر شده جان و دلماوست اگر گفت نیست ثالث و ثانی مرا
- G207:14 رفت وصالش به روح جسم نکرد التفاتگرچه مجرد ز تن گشت عیانی مرا
- G207:15 پیر شدم از غمش لیک چو تبریز رانام بری بازگشت جمله جوانی مرا
ganjoor: sh207 · public domain