غزل شمارهٔ ۲۰۸۴

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2084:1 بیا بیا که ز هجرت نه عقل ماند نه دینقرار و صبر برفته‌ست زین دل مسکین
2. G2084:2 ز روی زرد و دلِ درد و سوز سینه مپرسکه آن به شرح نگنجد بیا، به چشم ببین
3. G2084:3 چو نان پخته ز تاب تو سرخ رو بودمچو نانِ ریزه کنونم ز خاک ره برچین
4. G2084:4 چو آینه، ز جمالت خیال‌چین بودمکنون تو چهرهٔ من زرد بین و چینْ بَرچین
5. G2084:5 مثال آبم در جوی کژ روان چپ و راستفراق از چپ و از راستم گشاده کمین
6. G2084:6 به روز و شب چو زمین رو بر آسمان دارمز روی تو که نگنجد در آسمان و زمین
7. G2084:7 سحر ز درد نوشتیم نامه پیش صباکه از برای خدا ره سوی سفر بگزین
8. G2084:8 اگر سر تو به گل در بود مشوی بیاوگر به خار رسد پا به کندنش منشین
9. G2084:9 بیا بیا و خلاصم ده از بیا و بروبیا چنانک رهد جانم از چنان و چنین
10. G2084:10 پیام کردم کای تو پیمبر عشّاقبگو برای خدا زود ای رسول امین
11. G2084:11 که غرق آبم و آتش ز موج دیده و دلمرا چه چاره؟ نوشت او که چارهٔ تو همین
12. G2084:12 نشست نقش دعایم به عالم گردونکجاست گوش نمازی که بشنود آمین
13. G2084:13 هزار آینه و صد هزار صورت رادهم به عشق صلاح جهان صلاح الدین

ganjoor: sh2084 · public domain