دیوان شمس› غزل ۲۰۹۱› بیت ۱ بعدی ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۰۹۱
- ای هفت دریا گوهر عطا کن وین مسها را پرکیمیا کن
G2091:1
به زبانِ تو
هنوز برگردانی به زبان تو ساخته نشده — برای کلِ غزل یکجا ساخته میشود:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرحِ این بیت
هنوز نوشته نشده — خوانشی نزدیک از این بیت در دلِ غزلش:
متنِ کاملِ غزل ↗
- 1 ای هفت دریا گوهر عطا کن·وین مسها را پرکیمیا کن
- 2 ای شمع مستان وی سرو بستان·تا کی ز دستان آخر وفا کن
- 3 بگریست بر ما هر سنگ خارا·این درد ما را جانا دوا کن
- 4 ای خشم کرده دیدار برده·این ماجرا را یک دم رها کن
- 5 احسان و مردی بسیار کردی·آن مردمی را اکنون دو تا کن
- 6 ای خوب مذهب ای ماه و کوکب·در ظلمت شب چون مه سخا کن
- 7 درد قدیمی رنج سقیمی·گرد یتیمی از ما جدا کن
- 8 گر در نعیمم در زر و سیمم·بیتو یتیمم درمان ما کن
- 9 من لب ببستم در غم نشستم·بگشای دستم قصد لقا کن
ganjoor: sh2091 · public domain