Le ghazal entier ↗

1. 1 ای هفت دریا گوهر عطا کن·وین مس‌ها را پرکیمیا کن
2. 2 ای شمع مستان وی سرو بستان·تا کی ز دستان آخر وفا کن
3. 3 بگریست بر ما هر سنگ خارا·این درد ما را جانا دوا کن
4. 4 ای خشم کرده دیدار برده·این ماجرا را یک دم رها کن
5. 5 احسان و مردی بسیار کردی·آن مردمی را اکنون دو تا کن
6. 6 ای خوب مذهب ای ماه و کوکب·در ظلمت شب چون مه سخا کن
7. 7 درد قدیمی رنج سقیمی·گرد یتیمی از ما جدا کن
8. 8 گر در نعیمم در زر و سیمم·بی‌تو یتیمم درمان ما کن
9. 9 من لب ببستم در غم نشستم·بگشای دستم قصد لقا کن