غزل شمارهٔ ۲۱۶۲

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

G2162:1 دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان توکه هر بندی که بربندی بدرانم به جان تو
G2162:2 من آن دیوانه بندم که دیوان را همی‌بندمزبان مرغ می‌دانم سلیمانم به جان تو
G2162:3 نخواهم عمر فانی را توی عمر عزیز مننخواهم جان پرغم را توی جانم به جان تو
G2162:4 چو تو پنهان شوی از من همه تاریکی و کفرمچو تو پیدا شوی بر من مسلمانم به جان تو
G2162:5 گر آبی خوردم از کوزه خیال تو در او دیدموگر یک دم زدم بی‌تو پشیمانم به جان تو
G2162:6 اگر بی‌تو بر افلاکم چو ابر تیره غمناکموگر بی‌تو به گلزارم به زندانم به جان تو
G2162:7 سماع گوش من نامت سماع هوش من جامتعمارت کن مرا آخر که ویرانم به جان تو
G2162:8 درون صومعه و مسجد توی مقصودم ای مرشدبه هر سو رو بگردانی بگردانم به جان تو
G2162:9 سخن با عشق می‌گویم که او شیر و من آهویمچه آهویم که شیران را نگهبانم به جان تو
G2162:10 ایا منکر درون جان مکن انکارها پنهانکه سر سرنبشتت را فروخوانم به جان تو
G2162:11 چه خویشی کرد آن بی‌چون عجب با این دل پرخونکه ببریده‌ست آن خویشی ز خویشانم به جان تو
G2162:12 تو عید جان قربانی و پیشت عاشقان قربانبکش در مطبخ خویشم که قربانم به جان تو
G2162:13 ز عشق شمس تبریزی ز بیداری و شبخیزیمثال ذره گردان پریشانم به جان تو

ganjoor: sh2162 · public domain