غزل شمارهٔ ۲۱۶۳

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2163:1 چو شیرینتر نمود ای جان مها شور و بلای توبهشتم جان شیرین را که می‌سوزد برای تو
2. G2163:2 روان از تو خجل باشد دلم را پا به گل باشدمرا چه جای دل باشد چو دل گشته‌ست جای تو
3. G2163:3 تو خورشیدی و دل در چه بتاب از چه به دل گه گهکه می‌کاهد چو ماه ای مه به عشق جان فزای تو
4. G2163:4 ز خود مسم به تو زرم به خود سنگم به تو درمکمر بستم به عشق اندر به اومید قبای تو
5. G2163:5 گرفتم عشق را در بر کله بنهاده‌ام از سرمنم محتاج و می‌گویم ز بی‌خویشی دعای تو
6. G2163:6 دلا از حد خود مگذر برون کن باد را از سربه خاک کوی او بنگر ببین صد خونبهای تو
7. G2163:7 اگر ریزم وگر رویم چه محتاج تو مه رویمچو برگ کاه می‌پرم به عشق کهربای تو
8. G2163:8 ایا تبریز خوش جایم ز شمس الدین به هیهایمزنم لبیک و می‌آیم بدان کعبه لقای تو

ganjoor: sh2163 · public domain