غزل شمارهٔ ۲۳۲

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G232:1 چو عشق را تو ندانی بپرس از شب‌هابپرس از رخ زرد و ز خشکی لب‌ها
2. G232:2 چنان که آب حکایت کند ز اختر و ماهز عقل و روح حکایت کنند قالب‌ها
3. G232:3 هزار گونه ادب جان ز عشق آموزدکه آن ادب نتوان یافتن ز مکتب‌ها
4. G232:4 میان صد کس عاشق چنان بدید بودکه بر فلک مه تابان میان کوکب‌ها
5. G232:5 خرد نداند و حیران شود ز مذهب عشقاگر چه واقف باشد ز جمله مذهب‌ها
6. G232:6 خضردلی که ز آب حیات عشق چشیدکساد شد بر آن کس زلال مشرب‌ها
7. G232:7 به باغ رنجه مشو در درون عاشق بیندمشق و غوطه و گلزارها و نیرب‌ها
8. G232:8 دمشق چه که بهشتی پر از فرشته و حورعقول خیره در آن چهره‌ها و غبغب‌ها
9. G232:9 نه از نبیذ لذیذش شکوفه‌ها و خمارنه از حلاوت حلواش دمل و تب‌ها
10. G232:10 ز شاه تا به گدا در کشاکش طمعندبه عشق بازرهد جان ز طمع و مطلب‌ها
11. G232:11 چه فخر باشد مر عشق را ز مشتریانچه پشت باشد مر شیر را ز ثعلب‌ها
12. G232:12 فراز نخل جهان پخته‌ای نمی‌یابمکه کند شد همه دندانم از مذنب‌ها
13. G232:13 به پر عشق بپر در هوا و بر گردونچو آفتاب منزه ز جمله مرکب‌ها
14. G232:14 نه وحشتی دل عشاق را چو مفردهانه خوف قطع و جداییست چون مرکب‌ها
15. G232:15 عنایتش بگزیدست از پی جان‌هامسببش بخریدست از مسبب‌ها
16. G232:16 وکیل عشق درآمد به صدر قاضی کابکه تا دلش برمد از قضا و از گب‌ها
17. G232:17 زهی جهان و زهی نظم نادر و ترتیبهزار شور درافکند در مرتب‌ها
18. G232:18 گدای عشق شمر هر چه در جهان طربیستکه عشق چون زر کانست و آن مذهب‌ها
19. G232:19 سلبت قلبی یا عشق خدعه و دهاکذبت حاشا لکن ملاحه و بها
20. G232:20 ارید ذکرک یا عشق شاکرا لکنو لهت فیک و شوشت فکرتی و نها
21. G232:21 به صد هزار لغت گر مدیح عشق کنمفزونترست جمالش ز جمله دب‌ها

ganjoor: sh232 · public domain