غزل شمارهٔ ۲۴۴۴

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2444:1 چون در‌شو‌ی در باغ دل مانند گل خوش‌بو شویچون بر‌پر‌ی سوی فلک همچون ملک مه‌رو شوی
2. G2444:2 گر همچو روغن سوزدت خود روشنی گردی همهسرخیل عشرت‌ها شوی گرچه ز غم چون مو شوی
3. G2444:3 هم مُلک و هم سلطان شوی هم خلد و هم رضوان شویهم کفر و هم ایمان شوی هم شیر و هم آهو شوی
4. G2444:4 از جای در بی‌جا روی وز خویشتن تنها رویبی‌مرکب و بی‌پا روی چون آب اندر جو شوی
5. G2444:5 چون جان و دل یکتا شوی پیدا‌ی نا‌پیدا شویهم تلخ و هم حلوا شوی با طبع می هم‌خو شوی
6. G2444:6 از طبع خشکی و تر‌ی همچون مسیحا برپر‌یگرداب‌ها را بر‌دری راهی کنی یک سو شوی
7. G2444:7 شیرین کنی هر شور را حاضر کنی هر دور راپرده نباشی نور را گر چون فلک نُه‌تو شوی
8. G2444:8 شه باش دولت ساخته مه باش رفعت یافتهتا چند همچون فاخته جوینده و کوکو شوی
9. G2444:9 خالی کنی سر از هوس گردی تو زنده بی‌نفسیا‌هو نگویی زان سپس چون غرقه یاهو شوی
10. G2444:10 هر خانه را روزن شوی هر باغ را گلشن شویبا من نباشی من شوی چون تو ز خود بی‌تو شوی
11. G2444:11 سر در زمین چندین مکش سر را برآور شاد کشتا تازه و خندان و خوش چون شاخ شفتالو شوی
12. G2444:12 دیگر نخواهی روشنی از خویشتن گردی غنیچون شاه مسکین‌پرور‌ی چون ماه ظلمت‌جو شوی
13. G2444:13 تو جان نخواهی جان دهی هر درد را درمان دهیمرهم نجویی زخم را خود زخم را دارو شوی

ganjoor: sh2444 · public domain