غزل شمارهٔ ۲۴۹۰

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2490:1 ساقی جان فزای من بهر خدا ز کوثریدر سر مست من فکن جام شراب احمری
2. G2490:2 بحر کرم توی مرا از کف خود بده نواباغ ارم توی مها بر بر من بزن بری
3. G2490:3 ای به زمین ز آسمان آمده چون فرشته‌ایوی ز خطاب اشربوا مغز مرا پیمبری
4. G2490:4 بزم درآ و می بده رسم بهار نو بنهای رخ تو چو گلشنی وی قد تو صنوبری
5. G2490:5 گرچه به بتکده دلم هر نفسی است صورتینیست و نباشد و نبد چون رخ تو مصوری
6. G2490:6 می چو دود بر این سرم بسکلد از تو لنگرمچهره زرد چون زرم سرخ شود چو آذری
7. G2490:7 بحر کرم چه کم شود گر بخورند جرعه‌ایفضل خدا چه کم شود گر برسد به کافری
8. G2490:8 این دل بی‌قرار را از قدحی قرار دهوین صدف وجود را بخش صفای گوهری
9. G2490:9 یا برهان ز فکرتم یا برسان به فطرتمیا بتراش نردبان باز کن از فلک دری

ganjoor: sh2490 · public domain