Ang buong ghazal ↗

1. 1 ساقی جان فزای من بهر خدا ز کوثری·در سر مست من فکن جام شراب احمری
2. 2 بحر کرم توی مرا از کف خود بده نوا·باغ ارم توی مها بر بر من بزن بری
3. 3 ای به زمین ز آسمان آمده چون فرشته‌ای·وی ز خطاب اشربوا مغز مرا پیمبری
4. 4 بزم درآ و می بده رسم بهار نو بنه·ای رخ تو چو گلشنی وی قد تو صنوبری
5. 5 گرچه به بتکده دلم هر نفسی است صورتی·نیست و نباشد و نبد چون رخ تو مصوری
6. 6 می چو دود بر این سرم بسکلد از تو لنگرم·چهره زرد چون زرم سرخ شود چو آذری
7. 7 بحر کرم چه کم شود گر بخورند جرعه‌ای·فضل خدا چه کم شود گر برسد به کافری
8. 8 این دل بی‌قرار را از قدحی قرار ده·وین صدف وجود را بخش صفای گوهری
9. 9 یا برهان ز فکرتم یا برسان به فطرتم·یا بتراش نردبان باز کن از فلک دری