بشپړ غزل ↗

1. 1 جمع مکن تو برف را بر خود تا که نفسری·برف تو بفسراندت گر تو تنور آذری
2. 2 آنک نجوشد او به خود جوش تو را تبه کند·و آنک ندارد آذری ناید از او برادری
3. 3 فربهیش به دست جو غره مشو به پشم او·آن سر و سبلتش مبین جان وی است لاغری
4. 4 گر خوشی است این نوا برجه و گرم پیش آ·سر تو چنین چنین مکن مشنو سست و سرسری