抒情詩全体 ↗

1. 1 از مرگ چه اندیشی چون جان بقا داری·در گور کجا گنجی چون نور خدا داری
2. 2 خوش باش کز آن گوهر عالم همه شد چون زر·ماننده آن دلبر بنما که کجا داری
3. 3 در عشق نشسته تن در عشرت تا گردن·تو روی ترش با من ای خواجه چرا داری
4. 4 در عالم بی‌رنگی مستی بود و شنگی·شیخا تو چو دلتنگی با غم چه هواداری
5. 5 چندین بمخور این غم تا چند نهی ماتم·همرنگ شو آخر هم گر بخشش ما داری
6. 6 از تابش تو جانا جان گشت چنین دانا·بسم الله مولانا چون ساغرها داری
7. 7 شمس الحق تبریزی چون صاف شکرریزی·با تیره نیامیزی چون بحر صفا داری