Divan-e Shams› Ghazal 2804› Beyt 3 ← previous · next →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۲۸۰۴
- اول از دست فراقت عاشقان را تی کنی وآنگه اندر پوستشان تا سر همه در زر کنی
G2804:3
Your language
No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commentary on this couplet
Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:
The whole ghazal ↗
- 1 چون تو آن روبند را از روی چون مه برکنی·چون قضای آسمانی توبهها را بشکنی
- 2 منگر اندر شور و بدمستی من ای نیک عهد·بنگر آخر در میی کاندر سرم میافکنی
- 3 اول از دست فراقت عاشقان را تی کنی·وآنگه اندر پوستشان تا سر همه در زر کنی
- 4 مه رخا سیمرغ جانی منزل تو کوه قاف·از تو پرسیدن چه حاجت کز کدامین مسکنی
- 5 چون کلام تو شنید از بخت نفس ناطقه·کرد صد اقرار بر خود بهر جهل و الکنی
- 6 چون ز غیر شمس تبریزی بریدی ای بدن·در حریر و در زر و در دیبه و در ادکنی
ganjoor: sh2804 · public domain