غزل شمارهٔ ۲۸۵۴

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2854:1 برسید لک لک جان که بهار شد کجاییبشکفت جمله عالم گل و برگ جان فزایی
2. G2854:2 رخ یوسفان ببینی که ز چاه سر برآردهمه گلرخان ببینی که کنند خودنمایی
3. G2854:3 ثمرات دل شکسته به درون خاک بستهبگشاده دیده دیده ز بلای دی رهایی
4. G2854:4 خضر و سمن چو رندان بشکسته‌اند زندانگل و لاله شاد و خندان ز سعادت عطایی
5. G2854:5 همه مریمان کامل همه بکر و گشته حاملبنموده عارفان دل به جناب کبریایی
6. G2854:6 چو شکوفه کرد به بستان ز ره دهن چو مستانتو نصیب خویش بستان ز زمانه گر ز مایی
7. G2854:7 به مثال گربه هر یک به دهان گرفته کودکسوی مادران گلشن به نظاره چون نیایی
8. G2854:8 بنگر به مرغ خوش پر چو خطیب فوق منبربه ثنا و حمد داور بگرفته خوش نوایی

ganjoor: sh2854 · public domain