The whole ghazal ↗

1. 1 آواز داد اختر بس روشن‌ست امشب·گفتم ستارگان را مه با منست امشب
2. 2 بررو به بام بالا از بهر الصلا را·گل چیدن‌ست امشب می خوردن‌ست امشب
3. 3 تا روز دلبر ما اندر برست چون دل·دستش به مهر ما را در گردن‌ست امشب
4. 4 تا روز زنگیان را با روم دار و گیرست·تا روز چنگیان را تَن‌تَن‌تَن‌ست امشب
5. 5 تا روز ساغر می در گردش است و بخشش·تا روز گل به خلوت با سوسن‌ست امشب
6. 6 امشب شراب وصلت بر خاص و عام ریزم·شادی آنکه ماهت بر روزن‌ست امشب
7. 7 داوود‌وار ما را آهن چو موم گردد·که‌آهن‌رباست دلبر، دل آهن‌ست امشب
8. 8 بگشای دست دل را تا پای عشق کوبد·کان زارِ ترس‌دیده در مأمن‌ست امشب
9. 9 بر روی چون زر من ای بخت بوسه می‌ده·کاین زر گاز‌دیده در معدن‌ست امشب
10. 10 آن کاو به مکر و دانش می‌بست راه ما را·پالان خر بر او نه کاو کودن‌ست امشب
11. 11 شمشیر آبدارش پوسیده است و چوبین·وآن نیزه درازش چون سوزن‌ست امشب
12. 12 خرگاه عنکبوت است آن قلعه حصینش·بَرگستوان و خودش چون روغن‌ست امشب
13. 13 خاموش کن که طامع الکن بود همیشه·با او چه بحث داری‌؟ کاو الکن‌ست امشب