غزل شمارهٔ ۴۰۵

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G405:1 به خدا کت نگذارم که روی راه سلامتکه سر و پا و سلامت نبود روز قیامت
2. G405:2 حشم عشق درآمد ربض شهر برآمدهله ای یار قلندر بشنو طبل ملامت
3. G405:3 دل و جان فانی لا کن تن خود همچو قبا کننه اثر گو نه خبر گو نه نشانی نه علامت
4. G405:4 چو من از خویش برستم ره اندیشه ببستمهله ای سرده مستم برهانم به تمامت
5. G405:5 هله برجه هله برجه قدمی بر سر خود نههله برپر هله برپر چو من از شکر و غرامت
6. G405:6 ببر ای عشق چو موسی سر فرعون تکبرهله فرعون به پیش آ که گرفتم در و بامت
7. G405:7 چو من از غیب رسیدم سپه غیب کشیدمبرو ای ظالم سرکش که فتادی ز زعامت
8. G405:8 هله پالیز تو باقی سر خر عالم فانیهمه دیدار کریمست در این عشق کرامت
9. G405:9 نکند رحمت مطلق به بلا جان تو ویراننکند والده ما را ز پی کینه حجامت
10. G405:10 نبود جان و دلم را ز تو سیری و ملولینبود هیچ کسی را ز دل و دیده سآمت
11. G405:11 بجز از عشق مجرد به هر آن نقش که رفتمبنه ارزید خوشی‌هاش به تلخی ندامت
12. G405:12 هله تا یاوه نگردی چو در این حوض رسیدیکه تکش آب حیاتست و لبش جای اقامت
13. G405:13 چو در این حوض درافتی همه خویش بدو دهبه مزن دستک و پایک تو به چستی و شهامت
14. G405:14 همه تسلیم و خمش کن نه امامی تو ز جمعینرسد هیچ کسی را به جز این عشق امامت

ganjoor: sh405 · public domain