غزل شمارهٔ ۴۳

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G43:1 کاهل و ناداشت بدم کام درآورد مراطوطی اندیشه او همچو شکر خورد مرا
2. G43:2 تابش خورشید ازل پرورش جان و جهانبر صفت گل به شکر پخت و بپرورد مرا
3. G43:3 گفتم ای چرخ فلک مرد جفای تو نیمگفت زبون یافت مگر ای سره این مرد مرا
4. G43:4 ای شه شطرنج فلک مات مرا برد تو راای ملک آن تخت تو را تخته این نرد مرا
5. G43:5 تشنه و مستسقی تو گشته‌ام ای بحر چنانکبحر محیط ار بخورم باشد درخورد مرا
6. G43:6 حسن غریب تو مرا کرد غریب دو جهانفردی تو چون نکند از همگان فرد مرا
7. G43:7 رفتم هنگام خزان سوی رزان دست گزاننوحه گر هجر تو شد هر ورق زرد مرا
8. G43:8 فتنه عشاق کند آن رخ چون روز تو راشهره آفاق کند این دل شبگرد مرا
9. G43:9 راست چو شقه علمت رقص کنانم ز هوابال مرا بازگشا خوش خوش و منورد مرا
10. G43:10 صبح دم سرد زند از پی خورشید زنداز پی خورشید تو است این نفس سرد مرا
11. G43:11 جزو ز جزوی چو برید از تن تو درد کندجزو من از کل ببرد چون نبود درد مرا
12. G43:12 بنده آنم که مرا بی‌گنه آزرده کندچون صفتی دارد از آن مه که بیازرد مرا
13. G43:13 هر کسکی را هوسی قسم قضا و قدر استعشق وی آورد قضا هدیه ره آورد مرا
14. G43:14 اسب سخن بیش مران در ره جان گرد مکنگرچه که خود سرمه جان آمد آن گرد مرا

ganjoor: sh43 · public domain