Divan-e Shams› Ghazal 454› Beyt 5 ← previous · next →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۴۵۴
- پایان فراق بین که جهان آمد این جهان اندر جهان کی دید کسی کز جهان نرفت؟
G454:5
Your language
No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commentary on this couplet
Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:
The whole ghazal ↗
- 1 جان سوی جسم آمد و تن سوی جان نرفت·وآن سو که تیر رفت، حقیقت کمان نرفت
- 2 جان چست شد که تا بپرد وین تنِ گران·هم در زمین فرو شد و بر آسمان نرفت
- 3 جان میزبانِ تن شد در خانه گِلین·تن خانهٔ دوست بوَد که با میزبان نرفت
- 4 در وحشتی بماند که تن را گمان نبود·جان رفت جانبی که بدان جا گمان نرفت
- 5 پایان فراق بین که جهان آمد این جهان·اندر جهان کی دید کسی کز جهان نرفت؟
- 6 مرگت گلو بگیرد، تو خیرهسر شوی·گویی رسول نامد وین را بیان نرفت
- 7 در هر دهان که آب از آزادیم گشاد·در گورِ هیچ مور وِرا در دهان نرفت
ganjoor: sh454 · public domain