Leer› Libro 1› El visir confunde los mandatos del Evangelio› Verso 485
M1:485 — ترک دنیا هر که کرد از زُهدِ خویش / بیش آید پیش او دنیا و بیش
M1:485
Significado · به زبانِ تو — Tu idioma · AI
این بیت به این تناقض مشهور اشاره دارد که هرچه انسان از روی زهد و تقوا از دنیا و تعلقات آن دوری کند، دنیا با جذابیت بیشتری به او روی میآورد.
این بیت بخشی از داستان «وزیر نصرانی» است که برای گمراه کردن مسیحیان، تعالیم انجیل را به شکلی متناقض و گیجکننده تفسیر میکند. او مجموعهای از دستورالعملهای معنوی را پشت سر هم ردیف میکند که هر یک، دیگری را نقض میکند. این بیت یکی از آن دستورهاست.
مضمون بیت یک اصل شناختهشده در عرفان و زهد است: کسی که خالصانه و برای خدا از دنیا چشمپوشی میکند، دنیا خود به دنبال او میآید. این پاداشی است که خداوند برای زاهد در همین جهان در نظر میگیرد و همچنین آزمایشی است برای سنجش صداقت او. اما مولانا این اصل را در اینجا نه به عنوان یک حقیقت مستقل، بلکه به عنوان یکی از حلقههای زنجیرهی تعالیم ضد و نقیض وزیر بیان میکند. هدف وزیر این است که با طرح چنین پارادوکسهایی، ذهن پیروان را آشفته سازد و آنها را از یافتن یک راه معنوی روشن و واحد باز دارد. بنابراین، معنای این بیت در این بخش از مثنوی، بیش از آنکه یک توصیه عرفانی باشد، نمونهای از «تخلیط» یا درهمآمیزی حقیقت و شبهه برای ایجاد سرگردانی است.
- زُهد
- پارسایی، پرهیزکاری، رویگردانی از دنیا و لذتهای آن
- بیش
- بیشتر (در اینجا به معنی پیدرپی و فزاینده)
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.